Hill (Amerikaans) en Hai (Chinees) ontkwamen net aan de Amerikaanse anti-homowet

Je bent bij een etentje. Je wordt door iemand aangesproken die aan de andere kant van de tafel zit. Je vraagt hem uit op een date. Je begint alles samen te doen. Je wordt verliefd. Je date exclusief. Je gaat samenwonen. Je bent een stel voor drie jaar. Je wilt trouwen.

Je woont in Beijing. Je bent Amerikaans. Je partner is Chinees. Je bent homo.

Dit is het verhaal van Steven Hill en Bei Hai, die elkaar in 2010 in Beijing ontmoetten. Hill had er drie jaar gewoond, doceerde wiskunde in een Engels programma aan de Chinese Landbouw Universiteit voordat hij Hai ontmoette, die als detailhandelstrainer voor MAC Cosmetics werkte.

“Ik wilde gewoon de hele tijd bij hem zijn”, zegt Hill, een lange, bruisende achtentwintigjarige met een lichte baard, nooit zonder bril op zijn heldere blauwe ogen. Hij had moeite met het vinden van aansluiting met Chinese jongens, en ging uit met expats als hijzelf, maar toen hij Hai ontmoette was er direct een klik. Hai, een fitte negenentwintig jaar oude man met donker haar en diepbruine ogen, voelde het hetzelfde.

“Steven is mijn ideale man: knap, lief,”zegt Hai,” En als ik een relatie met een Chinees zou hebben, dan was er geen toekomst, geen huwelijk, geen adoptie, niets “.


www.underabushel.com

homoseksueel zijn is in China minder taboe dan veel mensen denken. Omdat China geen religieuze samenleving heeft, is er geen morele verontwaardiging die geworteld is in christelijke of andere spirituele waarden. Er is weinig politieke discussie over homorechten. De kwestie is grotendeels onzichtbaar voor het publiek.

De echte culturele focus ligt op nakomelingen en mannelijke kinderen, wat een homoseksuele relatie onmogelijk maakt. Dat is de reden dat homoseksualiteit onaanvaardbaar is in China: het verbreekt de familielijn.

Hill was van plan om China in 2011 te verlaten, Als zijn driejarige dienstverband aan de universiteit was afgelopen. Hij is een hoogopgeleide Amerikaan en wilde, als hij de dertig jaar naderde, een goedbetaalde baan in zijn thuisland vinden. Maar toen hij Hai eenmaal had ontmoet moest Hill kiezen tussen de liefde en zijn thuis. Er was geen manier voor Hai om gemakkelijk naar de VS te emigreren aangezien hij niet eenvoudig een green card kon krijgen, naar Amerika komen en trouwen, zoals heteroseksuele stellen.

Omdat immigratie een federaal proces is, maakte het niet uit dat Hill uit Maryland kwam, een staat waar het homohuwelijk in 2012 gelegaliseerd werd. De Defense of Marriage Act, aangenomen door het Congres en ondertekend door president Clinton in 1996, verbood paren van hetzelfde geslacht huwelijkse voordelen, met inbegrip van het recht om buitenlandse partners te laten emigreren voor permanent verblijf.

Ze bleven in Beijing wonen en deden maandenlang diepgaand onderzoek hoe ze samen konden verhuizen. Ze leefden van week tot week en maakten nooit grote plannen voor de toekomst. Ze hadden veel vrienden, waaronder verschillende andere homostellen, en een actief sociaal leven. Ze verhuisden samen, deelden een groot appartement in Beijing,  twee katten, en gingen samen op vakantie naar de Filipijnen. Ze waren allebei uit de kast in hun dagelijkse leven, verborgen hun relatie niet op het werk of bij hun vrienden. Maar het stel had het gevoel dat ze een plateau hadden bereikt, zonder een manier om hun leven naar het volgende niveau te brengen; met een huwelijk en kinderen.

In deze jaren gaf Hill het idee op om ooit weer permanent in Amerika te gaan wonen. “De VS stond nooit meer op de lijst,”zegt hij. “Maar veel andere landen wel.” Hij solliciteerde op tientallen banen in Australië, Nieuw-Zeeland en Canada, die allemaal wetten hadden die stellen erkennen die kunnen bewijzen dat ze minstens een jaar samen hebben geleefd. Op zijn smartphone had Hill een groot Evernote-bestand met als titel “Mission: Move To Canada“, met honderden artikelen over het verkrijgen van een Canadees visum. Toch is het er nooit van gekomen.

Begin 2013 verhuisde Hill terug naar Maryland. Hij hoopte dat ze een langeafstandsrelatie konden voortzetten, terwijl Hill actie ondernam vanuit Amerika. Hai was van plan om Hill’s familie een paar weken te bezoeken, maar kreeg onverwacht toch een toeristenvisum voor zes maanden. Dit gaf hen tijd om te plannen.

Defense of Marriage Act was op dit moment in behandeling bij de Hoge Raad en het paar wist dat als de wet werd ingetrokken, ze snel het papierwerk konden indienen en trouwen tijdens Hai’s verblijf. Zo niet, dan zou Hai gedwongen worden terug te keren naar China. Maar Hill was hoopvol. Ondanks de strijd voelde hij dat de regering moest gaan meegeven – gelijkheid in het huwelijk of immigratiehervorming.

Op 26 juni 2013 schrapte het Hooggerechtshof belangrijke onderdelen van de Defense of Marriage Act, waardoor de federale regering gedwongen werd om huwelijken van hetzelfde geslacht te erkennen die door de staten waren goedgekeurd. Dit gaf Hill en Hai drie maanden om te trouwen en al het papierwerk voor Hai’s green card in te leveren, een beruchte hoeveelheid bureaucratie.

Ze hadden geen idee hoe lang het zou duren voordat de overheid alles op een rij zou zetten en internationale LGBT-koppels zou erkennen, maar ze hadden een klok die tikte. Na het waden door een zee van documenten, vonden ze het DOMA-Project. Het DOMA-Project is een pro-bono-initiatief van een advocatenkantoor, dat tot doel had een einde te maken aan het uit elkaar halen van homoseksuele en lesbische paren door deportaties.

Maandenlang brachten Hill en Hai talloze uren telefonisch met advocaten door. Hai’s familie in Beijing stuurde hem fysieke kopieën van zijn geboorteakte en andere persoonlijke gegevens. Hill verzamelde hetzelfde voor zichzelf. Hij wist nooit of hij op het punt stond te trouwen met de liefde van zijn leven of hem moest zien teruggaan naar China.

Uiteindelijk, toen er nog maar enkele dagen over waren, werd hun papierwerk ingediend. Ze trouwden op 25 oktober 2013, met een kleine groep familie en goede vrienden in het centrum van Annapolis. Nu was het aan de Amerikaanse regering om te beslissen of Hai kon blijven. In maart werd een immigratiefunctionaris voor hun zaak aangesteld. Zij ondervroeg Hill en Hai, verifieerden hun documentatie en kende Hai een green card toe.

Hill groeide op in een ruimdenkend gezin en in een relatief liberale staat:”Het was heel gemakkelijk om homoseksueel te zijn”, zegt hij. “Dus ik had nooit het gevoel dat ik geen baan zou krijgen of uit een appartement gezet. Pas nu voelde ik me een tweederangs burger, omdat ik niet het recht had om met mijn partner in de VS te zijn.”

“Het was de eerste keer dat ik me afvroeg wat activisme eigenlijk is en wat ongelijkheid is”, vervolgt hij. Nu is Hill lid van online activistische groepen om overal te strijden voor dezelfde rechten waarvoor hij en Hai hebben gevochten.

Je bent bij een etentje. Je hoort een vreemd accent. Je wordt verliefd. Je trouwt. 

Je blijft.

Seksualiteit beschouw ik als continuüm, geen rolletje mentos in drie smaken. Gender is een spectrum, geen set vastgelegde gedragingen die je met je geboortegeslacht meekrijgt. Relaties kun je definiëren naar wens, zolang iedereen zich er goed bij voelt. Psyche bestaat uit een netwerk van gedragingen en trekken die je niet in selecte stukjes kan wringen. In hokjes delen heeft een functie, zonder generalisaties kun je niet in systemen denken. Maar als het even kan zie ik niet alleen wit en zwart maar de hele regenboog. Er is maar een ding waar ik heel rechtlijnig in ben; overal nuance in zien.

Persoonlijke blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.