Op locatie in Chueca, de gay-wijk van Madrid

Er is een plek waar het leven redelijk goedkoop is en de zon het hele jaar schijnt. De dag begint daar niet vóór 5 uur ‘s middags en de nacht eindigt er nooit. Gespierde homo’s en sexy lesbiennes paraderen door de straten. Vergeet God’s paradijs, vergeet de 72 maagden uit de Koran. Het enige wat je nodig hebt is een enkeltje Madrid!

Chueca is een van de mooiste wijken van Madrid, net ten noorden van het centrum. Het is goed te bereiken met de metro. De metro komt uit op het Chueca plein, tussen de terrassen van zo’n tien gay-cafés. De eerste keer dat we die metro uitstappen is het dan ook meteen raak. Twee knappe jongemannen zitten hand in hand te praten aan een tafeltje. Achter hen kijkt een mooie vrouw op van haar rode wijn en glimlacht flirterig. Het is duidelijk, we zijn thuis.

Voor we nader kennis maken met de bewoners van Chueca willen we eerst even wat onderzoek doen. Dus we negeren de wijndrinkende jongedame en belanden in de zijstraten van de wijk. Overal zijn gaycafé’s en homodiscotheken. De winkels in Chueca bestaan uit gay-boekhandels, regenboogkleurige souveniersshops en opvallend veel schoenenwinkels. De restaurants komen van alle windstreken. Elk restaurant heeft een andere specialiteit, maar cocktails schenken ze overal. De mannen en vrouwen op straat dragen tanktops. Ze spreken geen woord Engels, maar glimlachen vriendelijk.

Boekhandel

We lopen binnen in de de Berkana Bookstore, de oudste gay-boekhandel van Spanje. Daar ontmoeten we medewerker Lawrence Schimel, een 37-jarige schrijver van boeken en dichtbundels met een homoseksueel thema. Hij komt uit New York, schrijft in het Engels en het Spaans en is vertaald in 21 talen. Lawrence is zo vriendelijk om een uur lang met een rode stift plekken op een kaart te markeren waar we heen móéten. Ook de vrouwelijke winkelbediende komt langs om de lesbische discotheken op te sommen. In Spanje neem je blijkbaar de tijd voor mensen.

De kaart zit binnen de kortste keren onder de rode vegen. Maar dat geeft niet, Lawrence’s punt is duidelijk zat. “Loop ergens heen, ga er naar binnen en heb plezier. Zelfs ik ken alle gayclubs hier niet! En ze zijn bijna allemaal man- en vrouwvriendelijk”. Bij het weggaan zwaait hij ons uit. “I love Holland! En mail me als je ooit iets nodig hebt!”

Plaza Chueca

We besluiten weer naar het plein te gaan voor een drankje, voordat we ons in het uitgaansleven storten. Op het plein zwermen de daklozen om ons heen. Ze bedelen om sigaretten of een muntje. Een oude man in een felgekleurde jurk houdt zijn hand voor onze tafel op. We schudden ons hoofd. “Are you from Holland?” vraagt hij. Met tegenzin knikken we. Een glimlach breekt door op zijn gezicht. “It”s okay, it”s okay!” verstrooid werkt hij zijn lippenstift bij. “Holland is okay. Ze beoordelen mensen zoals ik niet.” hij wuift afwezig, struikelt over de poedel van de nichterige barman en vindt tenslotte zijn weg naar het volgende terras.

Aan de tafel naast ons zitten vijf jonge vrouwen driftig te praten. Ze hebben allemaal een kort kapsel, een tanktop en een groot glas Sangria. “Mag ik een slokje?” vraag ik het meisje naast me. Ze kijkt verlegen op. “Ze praten niet graag met vreemden hier. Niet zomaar” zegt een jongen achter ons opeens. Hij en zijn vriend kijken een beetje afkeurend naar ons. Maar het meisje kijkt me nog steeds vragend aan. Geen van haar vriendinnen kan voor me vertalen, dus ik maak een gebaar alsof ik een slokje neem. Ze giechelt en drukt haar glas in mijn handen.

The Planet

The planet is een lesbisch café met dansvloer in Chueca. Het licht is in deze club overal blauw. De muziek is een mix van jaren 90 (vooral Anastacia doet het goed) en Spaanstalige nummers. Eerst denken we dat de overeenkomst met “the planet” in de L-word toeval is, maar als we naar beneden lopen wordt het duidelijk dat er bewust voor deze naam gekozen is. Alle personages van de L-word hangen ingelijst aan de muren van de dansvloer.

Er zijn hier heel veel mooie vrouwen, maar niemand danst. Ze staan op de vloer en kijken onopvallend naar elkaar. Later op de avond valt ook op dat niemand zoent. De vrouwen kijken wel, maar jagen niet. Om erachter te komen waarom dat zo is moeten we iemand zoeken die Engels spreekt. We vinden uiteindelijk de barman Carlcos. “In Spanje is het niet zo gewoon om in het openbaar te zoenen als bij jullie.” zegt hij. “En homoseksualiteit is misschien nog een beetje taboe. We zijn wel open, maar nog niet vrijgevochten. We hebben rechten, zoals het homohuwelijk, maar over geaardheid wordt niet echt gepraat en het wordt niet echt getoond.” Is het dan wel fijn om hier homo te zijn? “Ja natuurlijk! Gay-pride hier is het grootste feest in het land! Ook voor de hetero’s. We zijn er nog niet helemaal, maar ik denk dat dat ook aan onszelf ligt. Jullie in Nederland zijn gewoon seksueel vrijer.”

Bij het weggaan geeft Carlos ons aanstekers en waaiers van the planet. Daarna schenkt hij een gratis black-wodka met passion voor ons in: “dit moet je proeven!”. Onze fooi wil hij niet. “Please, no. Just enjoy Chueca!”

Enjoy!

En dat doen we. We gaan alle clubs op het plein af, waar een mix van mannen en vrouwen komen. Ook heteroseksuelen zijn hier meer dan welkom. Nog steeds wordt er niet gezoend, maar hier wordt wel gedanst. We komen niemand meer tegen die Engels spreekt, maar dat is ook niet nodig. Als je Spaans spreekt is dit de hemel. Maar ook iedereen die alleen lichaamstaal spreekt moet een keer Chueca hebben gezien!

Tips

El Amario is het eerste gay restaurant in Chueca, vooral goed voor traditionele Spaanse maaltijden rond lunchtijd;
Areia Colonial Chillout is een café, bar en club in koloniaalse stijl. De keuken is vooral vegetarisch en natuurlijk zijn er cocktails;
Black & White is de gay club waar je in ieder geval langs moet gaan. Elke dag is er een nieuwe show en alle bekende Spaanse transseksuelen en transgenders komen hier. Er zijn twee verdiepingen, op de bovenste is een relaxte bar, beneden gaat het feest echt los!

Seksualiteit beschouw ik als continuüm, geen rolletje mentos in drie smaken. Gender is een spectrum, geen set vastgelegde gedragingen die je met je geboortegeslacht meekrijgt. Relaties kun je definiëren naar wens, zolang iedereen zich er goed bij voelt. Psyche bestaat uit een netwerk van gedragingen en trekken die je niet in selecte stukjes kan wringen. In hokjes delen heeft een functie, zonder generalisaties kun je niet in systemen denken. Maar als het even kan zie ik niet alleen wit en zwart maar de hele regenboog. Er is maar een ding waar ik heel rechtlijnig in ben; overal nuance in zien.

Persoonlijke blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.